اَگــــَر مـﮯבآنـﮯ בَر دُنیـآ ڪــَسـﮯ هست
و صــِב اے قــَلبـَت اَبرویــَت را بـﮧ تــآراج میبــَرב ،.. 
مــهـم نیــست ڪـﮧ او مـآل تــو بــآشــَב ...
مــهــِم این استــ کـﮧ فـــَقــَط بــــآشـَב ، 
زِنـבگیـــ ڪــُنـב ، 
لــِذَت ببرَב و
نــَفــَس بـــڪشــَב ...
با من که باشی هیچی نمیخوام
دنیارو بی تو اصلا نمیخوام
وقتی تو هستی
قلبم آروم
زندگی کردن با تو آسونه
بی تو من مردم زندگی سخته
چـقـدر خـوبـه . . .
یـکـی بـاشـه
یـکـی بـاشـه کـه بـغـلـت کـنـه . . .
سـرتـو بـزاری روی سـیـنـش
آرومـت کـنـه . . .
حـُرم نـفـس هـاش تـنـتو داغ کـنـه . . .
عـطـر دسـتـاش مـوهـاتـو نـوازش کـنـه . . .
چـقـدر خـوبـه . . .
چـقـدر خـوبـه کـه آروم دم گـوشـت بـگـه
غـصـه نـخـوری هـا . . .
من دیووووونـــــتم .......
من هممممممه جا باهاتم....
حکایت ما آدم ها …
حکایت کفشاییه که …
اگه جفت نباشند …
هر کدومشون …
هر چقدر شیک باشند …
هر چقدر هم نو باشند
تا همیشه …
لنگه به لنگه اند …
کاش …
خدا وقتی آدم ها رو می آفرید …
جفت هر کس رو باهاش می آفرید …
تا این همه آدمای لنگه به لنگه زیر این سقف ها …
به اجبار، خودشون رو جفت نشون نمی دادند…
